Speelgoedtrein en aardbei-trein Japan, over gedeeld vervoer

Niemand heeft behoefte aan openbaar vervoer. Of anders gezegd: openbaar vervoer wordt niet gebruikt omdat het openbaar is, maar omdat de reiziger oordeelt dat het voor zijn of haar situatie efficiënt is. Het zou dus beter bijvoorbeeld ‘gedeeld vervoer’ kunnen heten: je kiest gedeeld vervoer omdat je ergens naar toe moet waar al heel veel andere mensen tegelijkertijd ook naar toe moeten, en het is efficiënt en slim om dat vervoermiddel te nemen dat sowieso al rijdt.
Ga je ergens naar toe waar helemaal niemand anders naar toe gaat op dezelfde tijd, dan ga je met individueel vervoer.

Er is nog een reden om de term ‘openbaar vervoer’ te vervangen: het heeft een pejoratieve meerwaarde.

Dit blog heet ECOCOOL omdat dat beter klinkt dan Milieuberichten, of iets dergelijks. De term ‘milieu’ heeft zogezegd een pejoratieve meerwaarde, een negatieve bijklank. Dat is niet terecht, want zoals hier telkens blijkt is milieu juist gaaf, cool, lauw, etcetera, maar het WOORD milieu heeft een negatieve bijklank.
De term ‘openbaar vervoer’ heeft óók een pejoratieve meerwaarde. En ook nu is dat weer niet terecht want openbaar vervoer kan juist gaaf, cool, lauw etc. zijn. Het is bijvoorbeeld efficiënt, voor de gebruiker, maar ook voor het milieu, openbaar vervoer is eco-okee.

Als openbaar vervoer gedeeld vervoer gaat heten, wordt het voor mensen leuker er over na te denken en nieuwe toepassingen te verzinnen. Er ontstaat een vliegwiel effect: meer mensen vinden het leuker, gaan er over nadenken, ontwikkelen nieuwe dingen, waardoor nog meer mensen het leuker gaan vinden en er over gaan nadenken enzovoort. De optimalisatie zit hier: gedeeld vervoer is efficiënt voor mensen en voor milieu.

Slimme nieuwe dingen bedenke op gebied van gedeeld vervoer is leuk. Je kunt voor een specifiek terrein of landschap gedeeld vervoer gaan ontwerpen. Of uitgaande van een voorhanden zijnde energiebron. Of gericht op doelgroepen. Als bijvoorbeeld een groep ouders met kinderen dagelijks dezelfde weg aflegt van woonomgeving naar school, dan zou je daarvoor een efficiënt gedeeld vervoermiddel kunnen bedenken. Eiji Mitooka ontwierp de slimme treinen hieronder, de ‘Omoden’ (speelgoed-trein) en de ‘Ichigo Ec’ (aardbei-trein). Ze rijden in Japan (Kishigawa) dagelijks meerdere keren een traject van 14km waar veel ouders met kinderen gebruik van maken.

Foto’s via Metaefficient.

Share Button

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.